نخواهد ماند و آن گاه پرنده ای را به رسالت مبعوپ کرد. پرنده آوازی خواند که در هر نغمه اش خدا بود،

عده ای به او گرویدند و ایمان اوردند.

و خدا گفت : اگر بدانید ، حتی با آواز پرنده ای می توانید رستگار شوید .

خداوند رسولی از آسمان فرستاد، باران، نام او بود. آنگاه که باران باریدن گرفت، آنان که اشک را می

شناختند، رسالت او را دریافتند، پس بی درنگ توبه کردند، و روحشان را زیر بارش بی دریغ خدا شستند.

خدا گفت: اگر بدانید با رسول باران هم می توانید به پاکی رسید.

خداوند پیغام بر باد فرستاد، تا روزی بیم دهد و روزی بشارت. روزی توفان شد و روزس نسیم، و آنان

که پیام او را فهمیدند، روزی در خوف و روزی در رجا زیستند.

خدا گفت: آن که خبر باد را می فهمد، قلبش در بیم و امید می لرزد و قلب مومن این چنین است.

خدا گلی را از خاک بر انگیخت ، تا معاد را معنا کند، و گل چنان از رستاخیز گفت که از ان پس ، هر

مومنی که گلی را دید، رستاخیز را به یاد آورد.

خدا گفت : اگر بفهمید، تنها با گلی قیامت خواهی شد .

خداون یکی از هزار نامش را به دریا گفت. دریا بی درنگ قیام کردو سپس چنان به سجده افتاد که

هیچ از هزار موج او باقی نماند، مردم تماشا می کردند، عده ای پیام دریا را می دانستند، پس قیام

کردند و چنان به سجده افتادند، که هیچ از آن ها باقی نماند.

خدا گفت : آن که به پیامبر آب اقتدار کند ، به بهشت خواهد رفت.

و به یاد دارم که فرشته ای به من گفت : جهان اکنده از فرستاده و پیامبر و مرسل است، اما همیشه

کافری هست تا باران را انکار کند و با گل بجنگد، تا پرنده را دروغگو بخواند و باد را مجنون و دریا را ساحر.